Showing posts with label przetwory. Show all posts
Showing posts with label przetwory. Show all posts

9 September 2012

Super łatwe pomidory i leczo na zimę


Jak co roku, na początku września robimy przetwory z pomidorów, papryki itp. Poniższy przepis na pure pomidorowe dostałam od kolegi z pracy (przepis zasadniczo jest jego żony). Już rok temu tak zrobiłam pomidory i przechowały się rewelacyjnie! Wykorzystałam je zimą do zup pomidorowych czy sosów do makaronu. Przepyszne!!! Leczo to z koleji przepis mojej Mamy, je również przygotowuję co roku i zimą możemy cieszyć się wspaniałaymi smakami lata!

Pomidory na zimę

6 kg pomidorów
6 łyżeczek soli

Pomidory myjemy i kroimy na małe kawałki. Przekładamy je do dużego rondla (lub do dwóch) i po zagotowaniu gotujemy jeszcze ok. 10 minut aż pomidory będą miękkie. Miksujemy je blenderem (użyłam "żyrafy"), jeśli komuś zależy na pure bez pestek i drobinek skórki to trzeba pure przepuścić przez sito.  Dodajemy sól i gotujemy jeszcze ok 10-15 minut. Gorące pomidory przekładamy do wyparzonych słoików (ja wkładam słoiki na 15 minut do piekarnika nagrzanego do 100 C). Zakręcamy i gotowe!



Leczo

1 kg cebuli
2 kg papryki (różne kolory)
kilka papryczek chilli
2 kg pomidorów
ok. 50 ml oleju/oliwy
sól/pieprz

Cebulę obieramy i kroimy na cienkie półplasterki. Paprykę myjemy, wykrawamy środek z nasionami i kroimy na paseczki, podobnie postępujemy z papryczkami chilli (należy bardzo uważać by rękami nie dotknąć oczu, po pokrojeniu chilli należy ręce dokładnie umyć). Pomidory parzymy, obieramy ze skórki i kroimy na małe kawałki. W rondlu rozgrzewamy olej/oliwę i smażymy cebulę mieszając aż stanie się miękka. Dodajemy paprykę i chilli i dusimy kilka minut, mieszając co jakiś czas aż papryka nieco zmięknie. Dodajemy pomidory, mieszamy i dusimy ok. 15-20 minut aż warzywa będą ugotowane. Przyprawiamy pieprzem i solą do smaku. Gorące leczo przekładamy do przygotowanych wcześniej słoków i zakręcamy. Gotowe! My oczywiście często takie leczo jadamy zaraz po ugotowaniu. Najbardziej smakuje mi ze świeżym pieczywem.



29 November 2011

pikantny chutney buraczano-pomarańczowy


Ten smakowity chutney jest kolejną produkcją mojego męża podczas mojej nieobecności. Ma nie tylko piękny kolor ale i pysznie smakuje :-) Świetny na Święta do wędlin, szynki, pasztetów czy serów, a także do mięs na ciepło. Równie pyszny jest mój zeszłoroczny chutney Bożonarodzeniowy. Oba gorąco polecam miłośnikom pikantnych dodatków.
Przepis oryginalny tutaj.

Chutney buraczano-pomarańczowy

1,5 kg buraków, obranych i pokrojonych na drobną kostkę (ok. 0,5 cm)
3 cebule, posiekane
3 jabłka, obrane i starte
skórka starta z 3 pomarańczy
sok wyciśnięty z 3 pomarańczy
1 łyżka nasion kolendry
1 łyżka zmielonych goździków
1 łyżka zmielonego cynamonu
700 ml czerwonego octu winnego
700 g cukru

W dużym rondlu mieszamy wszystkie składniki i gotujemy ok. 1 godzinę na małym ogniu mieszając od czasu do czasu aż uzyskamy gęsty chutney i buraki będą ugotowane.
W międzyczasie przygotowujemy słoiki (należy je wysterylizować). Gotowy chutney przekładamy do słoików, zakręcamy i odstawiamy do wystygnięcia. Chutney powinien się "przegryzać" w słoiczkach ok. miesiąca. Po otwarciu słoiczka przechowujemy go w lodówce.
Pysznie smakuje z wędlinami, pasztetami czy z żółtym serem.




27 November 2011

pasta chilli


Mój mąż podczas mojej dwutygodniowej nieobecności zawładnął kuchnią i nie tylko pichcił dla siebie ale i poczynił kilka przetworów. Dziś chciałabym napisać o pysznej paście chilli. Chilli nam urosły w małej szklarni na działce, nie były aż tak "ogniste" jak te kupne ale wystarczająco pikantne. Kilka świeżych wykorzystaliśmy do gotowania, zostało nam jednak sporo w lodówce i najlepszym rozwiązaniem było przerobienie ich na pastę. Pasta wyszła wyśmienita, można ją dodawać do dań typu leczo, czy curry ale też świetnie pasuje do wędliny, cieniutko posmarowana po wierzchu. Ma też piękny słoneczny kolor :-)

Pasta chilli

500 g chilli, obranych z szypułek i bez pestek
10 ząbków czosnku, obranych
1/2 szklanki cukru
1 łyżka soli morskiej
1/4 szklanki białego octu winnego
oliwa

Miksujemy chilli z czosnkiem, cukrem i solą dodając stopniowo octet. Octu dajemy tyle by uzyskać odpowiednią konsystencję pasty - nie zbyt luźną.
Gotową pastę umieszczamy w słoiczku i polewamy po wierzchu oliwą (dla lepszej konserwacji).
Przechowujemy w lodówce.



23 October 2010

brusznice i żurawina do mięs i serów


Z małym opóźnieniem chciłabym napisać dziś kilka słów o przetworach. Nie wyobrażam sobie by nie mieć w domu paru słoiczków brusznic (tak w Krakowie nazywamy to co w innych częściach Polski nazywa się borówkami - o ile się nie mylę). Kilka tygodni temu znowu uległam więc pokusie spacerując po Kleparzu i kupiłam najpierw żurawinę a kilka dni potem brusznice. Przygotowuje się je szybko, a jak potem rewelacyjnie smakują z mięsem czy z serem!!!
Przygotowałam wersje podobne - do żurawiny (w słoiczku po prawej) dodałam jabłek, a do brusznic (w słoiczku po lewej) gruszek. Miałam trochę problem z nazewnictwem angielskim - nie jestem do końca pewna jak przetłumaczyć brusznice - napisałam "wild cranberries" - co nie jest pewnie prawdą. A jeśli ktoś się dziwi czemu podpisuję przetwory po angielsku to wyjaśniam - mój mąż nie zna zbyt dobrze polskiego i chcę mu ułatwić życie gdy będzie czegoś szukał podczas mojej nieobecności :-)

Żurawina

1 kg żurawiny
3 jabłka
2 łyżki soku z cytryny (opcjonalnie)
400 g cukru

Żurawinę najpierw dokładnie umyłam. Następnie wsypałam do rondla, dodałam obrane i pokrojone w małą kostkę jabłka, dolałam 1/2 szklani wody i powoli zagotowałam. Dodałam następnie cukier i sok z cytryny i gotowałam ok 15-20 minut - do uzyskania odpowiedniej gęstości. Przełożyłam do wyparzonych suchych słoików, zakręciłam i zostawiłam do wystygnięcia. Gotowe!

Brusznice

1 kg brusznic
2 duże twarde gruszki
1-2 łyżki soku z cytryny (opcjonalnie)
400 g cukru

Podobnie jak z żurawiną - najpierw dokładnie umyłam i przebrałam z listków. Wrzuciłam do rondla wraz z pokrojoną na małą kostkę (obraną) gruszką. Dolałam pół szklanki wody i zagotowałam. Dodałam cukier i gotowałam ok 15-20 minut aż uzyskałam odpowiednią konsystencję. Gorące przełożyłam do wyparzonych, suchych słoiczków. Zakręciłam i zostawiłam do wystygnięcia. Gotowe!

Wielkie Święto Żurawiny

28 September 2010

ogórki kiszone


Zrobiło mi się sporo zaległości z wpisami. Albo pogoda tak piękna, że żal siedzieć nad komputerem albo jak dziś - szaro, buro i zimno i dopadła mnie jesienna melancholia. Nic się jednak samo nie zrobi więc do pracy!!! 
Chciałabym podzielić się z Wami kolejnym bardzo prostym przepisem - na domowe ogórki kiszone. Takie robi moja Mama a teraz robię i ja :-). Bardzo ważne byśmy kupując ogórki wybierali małe, jędrne i świeże. Maleje wtedy sznasa na ogórki "wydmuszki" czyli puste w środku.

Domowe kiszone ogórki

1 kg świeżych, małych, twardych ogórków
1 litr wrzącej wody
1 łyżka soli
3-4 ząbki czosnku (obrane)
1 gałązka kopru
3-4 cm korzenia świeżego chrzanu (obranego)

Ogórki dobrze myjemy i umieszczamy pionowo w szklanym słoju. Pomiędzy ogórki wtykamy ząbki czosnku, chrzan i koper. Całość zalewamy litrem wody z solą. Przykrywamy i odstawiamy w ciepłe miejsce na 3-5 dni (zależy od temperatury otoczenia). Ogórki są gotowe!!!
Ja bardzo lubię spijać ukradkiem wodę spod ogórków.

30 August 2010

dżem figowy


Chwilę mnie tu nie było poniekąd z braku czasu i sił twórczych. Zanim znów wpadnę w wir pracy chciałabym nadrobić nieco zaległości. Zacznę od przetworów! W sobotę kupiłam tuzin fig i nie mogłam się oprzeć by nie zrobić kilku słoiczków dżemu. Uwielbiam świeże figi. Dwie zniknęły zaraz po przyjściu ze sklepu ;-) Z reszty zrobiłam pyszny, szybki dżemik! Dodałam soku z limonek by nieco przełamać słodycz owoców. Wyszedł rewelacyjnie!



Dżem figowy

10 dojrzałych świeżych fig
2 limonki
200 g wody
300 g cukru
1 żelfix

Figi płuczemy, obcinamy ogonki i kroimy na ósemki. Wrzucamy do rondla, dodajemy wodę, sok wyciśnięty z limonek oraz żelfix. Zagotowujemy, dodajemy cukier i gotujemy ok. 5 minut. Gorący przekładamy do słoiczków i zakręcamy! Gotowe.


AKCJA PRZETWORY

10 February 2010

marmolada z pomarańczy sewilskich

Tydzień temu zostaliśmy obdarowani wyjątkowymi pomarańczami prosto z Berlina przywiezionymi przez Ewę (dziękujemy Ci Ewo!). Wyjątkowymi - bo u nas nie do dostania, bo ich się nie jada (baaaardzo kwaśne), bo mają ogromnie dużo pestek, bo właśnie z nich robi się rewelacyjną marmoladę, o cudownym aromacie, lekko gorzką, najlepszą na śniadanie ze świeżym białym chlebem. Razem z pomarańczami dostałam przepis. Nieskromnie napiszę, że mój mąż (wielbiciel takiej marmolady) stwierdził, że jest to jedna z najlepszych jakie w życiu jadł - i wierzę mu.
Poniżej moje tłumaczenie przepisu:

Seville Orange Marmalade

6 sewilskich pomarańczy
1 zwykłą pomarańcza
2,5 litra wody
szczypta soli
1,6 kg cukru
1 łyżka szkockiej whiskey

Pomarańcze myjemy dokładnie i osuszamy. Kroimy pomarańcze sewilskie na pół (wzdłuż "równika") i wyciskamy ręcznie sok przez sito do naczynia. Wybieramy z połówek pomarańczy wszystkie pestki i wraz z pestkami z sita odkładamy na bok. Pestki zawijamy w gęstą gazę i zawiązujemy (powstanie nam sakiewka z pestkami).
Wyciśnięte połówki kroimy na niewielkie cienkie paseczki lub kostkę (jak kto lubi). Zwykłą pomarańczę również kroimy (ja dla ułatwienia miąższ pokroiłam osobno w kostkę) na takie same kawałeczki/paseczki.
W dużym rondlu mieszamy nasz sok, pokrojone pomarańcze, szczyptę soli, wodę oraz dodajemy naszą sakiewkę z pestkami. Zagotowujemy i na małym ogniu gotujemy aż skórki pomarańczy staną się lekko przejrzyste (ok. 20-30 minut). Odstawiamy na bok, przykrywamy i zostawiamy na noc.
Drugiego dnia dodajemy cukier, mieszamy i ponownie zagotowujemy. Skręcamy ogień i gotujemy aż osiągniemy właściwą konsystencję (sporo płynu musi wyparować). W trakcie gotowania osuwamy sakiewkę z pestkami i jak wystygnie wyciskamy pozostały w niej sok i dodajemy do marmolady. Pestki wyrzucamy. Moją marmoladę gotowałam jakieś 1 i 1/2 do 2 godzin. Należy sprawdzać co jakiś czas konsystencję (najlepiej na schłodzonym talerzyku). Gdy marmolada jest gotowa dodajemy whiskey i umieszczamy w gorących słoikach, zakręcamy i gotowe!

27 November 2009

powidła dyniowo-pomarańczowe


Kilka dni temu zrobiłam rewelacyjne powidła - szczerze mówiąc to jedne z najpyszniejszych przetworów jakie udało mi się kiedykolwiek zrobić. Powidła mają bardzo kremową konsystencję, cudowny kolor i niewiarygodnie kuszący aromat pomarańczy. Do tego stosunkowo mało cukru - czyli w efekcie coś co można nie tylko zajadać z chlebem czy bułką na śniadanie, ale również użyć do słodkich wypieków. Gorąco polecam bo warto. Powidełka chciałabym dołączyć do Cytrusowego Weekendu.
Przepis znalazłam w jednej ze starszych "Kuchni" i podaję jak w oryginale bo tak też dokładnie zrobiłam.

Powidła dyniowo-pomarańczowe

ok. 2 kg dynia
2 pomarańcze
4-5 łyżek wody
250 g cukru
sok z 2 cytryn
1 łyżeczka mielonego imbiru
5 łyżek otartej skórki z pomarańczy

Dynie obieramy i oczyszczamy i kroimy w kostkę. Pomarańcze dzielimy na cząstki. Mieszamy w rondlu, podlewamy wodą i dusimy na wolnym ogniu mieszając aż się rozgotują na masę.Całość przecieramy przez sito, dodajemy cukier, sok z cytryn, imbir i skórkę otartą z pomarańczy. Smażymy do uzyskania żądanej gęstości - stale mieszając. Gorące powidła przekładamy do słoików, zakręcamy i gotowe!


1 October 2009

konfitura gruszkowo - imbirowa mojego męża


Muszę już na początku przyznać, że zarówno pomysł jak i wykonanie tej pysznej konfiturki to sprawa mojego męża. W zasadzie to taki spontaniczny wytwór jego kulinarnej wyobraźni - dodam tylko, że bardzo udany. Gruszek nadal mamy bardzo dużo, już myślimy co jeszcze można by z nich przygotować. Jest to moja kolejna propozycja do akcji "Spiżarnia 2009".

Konfitura gruszkowo imbirowa

1-1 i 1/2 kilo małych twardych gruszek
1/2 łyżeczki imbiru w proszku
1 - 1 i 1/2 szklanki białego wytrawnego wina
spora garść kandyzowanego imbiru - drobno posiekanego (ilość dodajemy według upodobania)
2-3 łyżki cukru (według upodobania)
1 torebka substancji żelującej (żelfix)

Gruszki obrane i pozbawione gniazd nasiennych kroimy na cienkie plasterki. Wrzucamy do rondla dodajemy wino i gotujemy na małym ogniu aż gruszki lekko zmiękną. Dodajemy cukier, imbir w proszku i pokrojony imbir kandyzowany. Po przestygnięciu dodajemy substancję żelującą (żelfix) i po ponownym zagotowaniu gotujemy jeszcze minutkę. Przekładamy gorące gruszki do przygotowanych słoików i zamykamy! Gotowe!


28 September 2009

gruszki w winie



Gruszki w tym roku bardzo pięknie obrodziły na działce i już od paru tygodni zajadamy się przepysznymi gruszkami gotowanymi w winie! Rewelacyjne są same, ale oczywiście można je podawać z bitą śmietaną, z lodami, polane czekoladą, z konfiturą wiśniową, pomysłów jest wiele. Stąd nasza decyzja o zawekowaniu części na zimę, by móc delektować się tymi pysznościami również w zimne, pochmurne dni.
Gruszki te są moją propozycją do akcji "Spiżarnia 2009"

Gruszki w winie

2-3 kilo małych twardych gruszek
ok. 2 litry białego wina (my akurat mieliśmy nasze domowe z czerwonej porzeczki - takie "rose")
cukier wg uznania (zależy od gruszek i od wina)
kilka goździków (opcjonalnie)

Gruszki starannie obieramy i wydrążamy gniazda nasienne (można dla ułatwienia przekroić na pół i usuwać nasiona). Wrzucamy przygotowane gruszki do dużego rondla, wlewamy wino (by prawie przykryć owoce (gruszki mają w sobie dużo soku i ilość płynu się powiększy). Dosypujemy cukru - do smaku. Nasze wino było wytrawne ale gruszki słodkie, więc cukru dosypałam na oko - niewiele, może 100 g. Po zagotowaniu skręciłam na mały gaz i pod przykryciem dusiłam około 30 minut (zależy też od gruszek, najlepiej sprawdzać). Gorące przekładałam do słoików, zalałam winem z gotowania i na wierzch dałam kilka goździków. Zakręciłam i gotowe!